Titel
Django Nyca Tsjono

Nyca

* 30-06-2004
+ 21-02-2012

Hoe een zwerfpupje in Nederland kwam.....

In 2004 wilden we eigenlijk wel weer een hond. Moest wel iets bijzonders zijn en het liefst op een wolf lijken, want we zijn gek van wolven. Na wat zoeken op internet en neuzen in boeken kwamen we bij de Saarloos Wolfhond uit. De rasvereninging gebeld en we konden wel bij iemand kijken. Mooie honden daar maar werd wel duidelijk dat ze niet makkelijk zijn. Toen nog bij een fokker gekeken die een nestje had (waar Yugi er 1 van is) en eigenlijk waren we best verliefd, maar na nog wat erover gepraat te hebben, bleek dat onze meiden het niet zo zagen zitten om als eerste hond (voor hun) een "moeilijke" hond te nemen en daar hadden ze ook wel wat gelijk in. Dus wat dan? Een ander ras hadden we niet.

Een hond uit asiel wilden we niet, omdat die vaak al rond een jaar of ouder zijn en we toch meer voelden voor een pup. We hebben wat rondgekeken op internet bij de asiels maar daar zat niet echt iets bij. Dus maar eens een avond surfen op internet. Op een avond, het was inmiddels 30 augustus 2004, zagen we deze foto staan en we waren meteen verkocht. Ze was toen een week of 8 (30-06-2004 geboren volgens de papieren) zou 50 tot 55 cm worden en een teefje dus precies wat we zochten. Ze hadden haar met moeder en meer pups op straat gevonden. In het asiel daar hadden ze haar Cinya genoemd, wij hebben daar Nyca van gemaakt . Die letters zaten in d'r naam dus zo moest ze gewoon heten. Ze zat nog op de Canarische eilanden en het was onbekend wanneer ze deze kant op zou komen. Zonder de kinderen in te lichten (was vorige keer een teleurstelling toen het niet door ging) hebben we gemaild en de volgende avond werden we gebeld dat ze van ons zou kunnen worden, we moesten er maar even over nadenken. Iedereen hier was weg van dit pupje, dus dezelfde avond nog gebeld dat ze hier mocht komen.

Toen begon het wachten, want ze was nog niet genoeg ge├źnt en nog niet gechipt. Op 4 sept. kregen we een mail dat het goed met haar ging en was er een foto bij gesloten van haar moeder die inmiddels in Duitsland geplaatst was. Moeder was 63 cm en een zeer goedmoedige hond. Ze verwachten niet dat Cinya zo groot zou worden, maar waarschijnlijk wel net zo goedmoedig. Op 17 september maar eens een ongeduldige mail gestuurd en wat bleek, ze zaten op een bevestiging te wachten dat ze 21 september in Dusseldorf aan zou komen. Na nog wat heen en weer gemail, werd dat weekend duidelijk dat ze dan inderdaad zou komen. Ze zou eind van de middag landen en dan naar Venlo gebracht worden waar wij haar op konden halen. Na een zenuwslopende dag alles in de auto geladen (benchJE die we geleend hadden, want daar moest een puppie toch wel inpassen, handdoek, water e.d.) en op weg. Onze eerste gedachte toen we haar zagen op de arm was "WOW wat is ze al groot en wat een poten" Degene waar ze was in Venlo zei ook "dit wordt een flinke meid" en wij "nou ongeveer 50-55 cm is de planning" maar dat hadden we volgens haar helemaal mis en naar de poten kijkend begonnen we daar ook aan te twijfelen, maar maakte niks meer uit, ze was van ons. Na wat administratieve dingen konden we naar huis, maar Nyca paste niet in de bench en was zo duf als een konijn, te duf, en achteraf bleek dat ze wat te veel slaapmiddel had gekregen. Dat werd dus een hele rustige terug rit met een slapende Nyca op schoot.

Vanaf de auto hebben we haar wat laten lopen, want ze werd gelukkig wat wakkerder en binnen gelijk wat water en eten gegeven. De bench stond ook al helemaal gereed. Dacht eerst nog dat die veel te groot zou zijn (een na grootste maat) maar ze groeide er al snel in.

Het werd dus een latertje die nacht, of vroegertje, tis maar hoe je het bekijkt, maar uiteindelijk is iedereen toch maar naar bed gegaan zodat de kleine lekker d'r "roes" uit kon slapen.

Ze bleek al zindelijk te zijn, maar doordat we haar seintjes nog niet door hadden heeft ze de eerste dagen wel eens een ongelukje gehad. Ook was (en soms nog wel) ze bang voor andere honden en witte vloeren. Zo groot als ze is, ze is echt een held op sokken. Ze woog 9 kg en was 37 cm toen we haar kregen. Inmiddels is ze uitgegroeid tot een flinke dame van ruim 70 cm en zo'n 36 kg.

Helaas bleek ze wel een auto immuunziekte te hebben. Daardoor ziet ze er niet meer ongeschonden uit, maar voor ons blijft ze de mooiste!

In januari 2012 valt ons op dat Nyca in haar rechterflank haar spieren anders spant dan anders. We besluiten om naar de dieren fysiotherapeut te gaan om te kijken of hier iets aan te doen is. Deze stelt voor om een röntgenfoto te maken. Dan blijkt dat Nyca botkanker heeft. Verder onderzoek wijst uit dat het om een zeer agressieve vorm gaat. In korte tijd gaat het snel schteruit. Op 21 februari gaat het niet meer en hebben we Nyca laten inslapen.

©2012, Iluu Webdesign